Khoob Kardim Tehrano

اینا دارن ترس اَ ما

میان جلو عرض اندام

باربی هاشون هم همه هستن باهام

میان میدن اَ پاریس تا لندن کام

انقد بالا رفتیم زود

هممون هم هستیم گود

گفتیم هر چی هست این بود

منم هر جا میرم فقط دستم سیگار

بگو باهام داری اصلاً چیکار

موش میره بالا از دَر دیوار

میکِشم و نمیدونم برام کردن چی بار

کل شهر شدن همه مرتد

بگو چی کار دارن با منِ مُخ رد

هی گل هی کره کن

ولی تله موش بیار که نمونم من شب بیکار

میام بالا سرت سرِ فرصت

خوب که هول پولن همشون

میزنن زور تا برسن دورن

ولی اینجا همه گیج

با لِم من جورن

که با چند تا تِز ما نو

کردیم تهرانو

ولشون کن داشی

هله هوله ان هوله ان

میرن بالا هی اَ سر و کولم

قبلا گفتم اینا هله هوله ان

بخرشون همه خرِ پولن

باید جنستو ببَری واسه الَک

اینجا نیا که میخوری ساده تَرک

خُب تویی که تنت میخاره درک

ماها به تو میگیم خاله زَنَک

چاشنی کارِ من یه کم ایده ست

باید تو بشینی بزنی دست

واجبه بدونی که هر کی هستی

واسه ما علنی یه چَکی پس

گوش نمیدم من حرفاتو

کلا شدی خز راهتو

بکِش برو من ندارم بحث با تو

یهو وا میکنم کیسه صَفراتو

اوو چقدر ترافیک

کردیم تهرانو

با موزیکا کلاسیک

کردیم تهرانو

آرمان نشست پا بیت

کردیم تهرانو

خوب کردیم تهرانو

کردیم عوض پِلانو

چی میگن این چاقاای هرمی؟

هی هم میزان

نیراد بیا...

نیراد:

حاجی نمیشه با هر کی آره

جِن*ه با اینا چه فرقی داره؟

تا میرسه شلوارو در میاره

یه مشت پنگولِ بنگیِ پتیاره

برنامه کن برنامه کن

لفظای تُخ*ی توو مغزای کُند

حرفای گنده پشتِ خطای رُند

شیکما رو جمع کنی پنج تا یه تُن

هی بوق توو بوق ، هی بوق توو بوق

اینجا تهرانه کیف کوک رو دود

منم وحشی ام وقتی گِیت بود شلوغ

میگیرم رو همه عینِ بهروز وثوق

حرفاتون چرت بود دروغ

فردا رو ولش میام امروز تو روت

بگو کم داره سرمایه هست

بدخواهه بد داره ترس

یه مشت اطفالِ علافِ خز

نیراد بگو سَر داره پس

خوب کردیم تهرانو

ولی نه که بد باشه لفظ

بدخواه هر بار هر جا نشست

پشتم بد گفت اسباب طنز

میام بالا سرت امروز غروب

مشتِ من به فک داره چسب

آرمان:

اومده باز هی میگه تراول و دود

میکنم داش ، بپیچش بذار بره زود

بگو نیاد اینجا که دندونا تیزه

دو تا میان میرن میریزن سه تا دیگه روت

اینا بچه ان بذار رد شن

هنوز سنشون قد نمیده قضاوت شن

دریاشون وانِ حمومه پَ بذار سَد شن

خلافشون سرپا شاشیدنه بذار بَد شن

شما چی بودین.. شما چی بودین

اگه تیون نبود

تلکه میگیرن تلکه میگیرن و فقط میکنن سود

بگو تو چی بودی بگو تو چی بودی هان!!

اگه تیون نبود

جمعش کن بره بسه دیگه

خزِ دایی بکش بیرون از دود

چی داری پَک؟ چی داره پیک!

دستته سیگاری هیپ هاپی فیک

تو توو مخِ همه میکاری چرک

ما بیداریم شب و روز میسازیم فکر

پ لعنتی چی میگی ریدی که

امیرِ مارو دیدی قدِ صد و نود

اینجا شبیه تو رو تا ما میبینم

تو پامون یه چی پاره میشه شبیه یقه‌ ات

هه هه...

سجادی:

ننم میگه عمرو نکن الکی حیف

پَ من جوری اومدم که نرم دیگه

تو دنبالِ سلیقه ی مردم میری

اما من میام سلیقه عوض میشه

منم دلم میخواست باشه سرم توو لاک

خونگی باشم بندازم النگو هام

نداشته باشم کاری به کارتون

اما آماده ام بکنم همه رو خاک

واسه چیه این همه غرورتون

هر چی میشه هی میکنید شلوغش زود

استفاده میکنید از هر چیزی

تا که شاید بره بالا فروشتون

کدومتون بودین اصلاً؟

میبینم که همه شدین پولی از دم

ندیدین که یه بچه‌ی دوازده ساله

چجوری میچپونه توو ریه‌ اش سم

قبول ندارین خودتون زِراتونو

ا قدیم رو صورتتون نقاب بود و

هنو همونید و افتخار میکنید

توو بغلِ دافی باشید دراز رو مبل

اینجا توویه پارکا میشه پکا غلاف

مواظبن یه وقت کلان نیاد

اینجا احتراما رفته توویه جیب

مفتی پارس نمی کنند سگا برات

همه‌ اینجا پیِ کاسبین

پشتِ ماسکای خودشون قایم میشن

سر و تهشونو بزنی دو زارن

اما توویه جمع میزنن خارجی حرف

آدم پُرا خالی میبندن

گند میزنن و شاکی میشن تهش

همه پولدارا میخرن دادگاه رو

ما‌بقی هم که از قاضی میترسن

حرفاشون مثلِ تاریخ دروغه

هرکی زور داشته تا بیخ چپونده

اگه اینا روشن فکرن

میخوام مغزم همون تاریک بمونه

ما خواستیم بسازیم همیشه راهو

اَ یه طرف ترسیدیم نریم زندان و

نوشتیم برا دلِ خودمون

نمیدونم چی شد یهو کردیم تهرانو..

اوو چقد ترافیک

با موزیکا کلاسیک

آرمان نشست پا بیت

خوب کردیم تهرانو ، کردیم عوض..

حسین تهران نی ، جمعه شب میاد

آرمان هم میاد

یه مشت لیبرالیستِ ، امپریالیستِ

کمونیست ، پاگانیستِ

زایونیستِ اسکل..

ما کفِ طهرونیم

تو توو کفِ لاس وگاس باش