Sedaye Baroon

هرچی میدویی مقصد نی

در باز ولی رحمت نی

حرف نزنه هیچ احدی که یه دنیا باهاش حرف دارم

با اینکه بد ترسیدم توو این امتحانه رَد نشم

ولی رَد دادم دیگه هیچی برام جالب نیست

نگاه نکن خندمو من تووم داغونه ظاهر بیست

اوستا انگار وارد نیست

میگه چشم بسته رو خط راه میری و محکومی به رفاقتِ با ابلیس

ببین من ، مغزتو میدَرم ، روحتو میبرم ، زندگیتو میخرم

هر چقدر هم بالا باشی عادتمه از بلندی میپَرم

صدای بارون ، یه بادِ آروم

میپیچه توو مغزم فکرایِ داغون

میبینی گُم شدن چه ساده آسون

از آسمون این شهر ستاره هامون

این ادما که پُر مرزه دورشون

هی میبالن به مغزِ پُرشون

من راهو دادم با دست به تو نشون

برو که اینا میخوانت واسه نفعَ خودشون

واسه نفع خودشون ، واسه نفع خودشون