Benmay Rokh

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست

بگشای لب که قند فراوانم آرزوست

ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر

کان چهره مشعشع تابانم آرزوست

گفتی ز ناز بیش مرنجان مرا برو

آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست

یعقوب وار وااسفاها همیزنم

دیدار خوب یوسف کنعانم آرزوست

بالله که شهر بی‌ تو مرا حبس میشود

آوارگی کوه و بیابانم آرزوست

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت

شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

دی شیخ با چراغ همیگشت گرد شهر

کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

گفتند یافت مینشود جسته ایم ما

گفت آنک یافت مینشود آنم آرزوست

پنهان ز دیدهها و همه دیدهها از اوست

آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست

یک دست جام باده و یک دست زلف یار

رقصی چنین میانه میدانم آرزوست