Tekrare Andooh

توو فصلِ دردُ دلتنگی

توو این تنهاییه ممتد

همین لحظه نگاهم کن

نگاهِ آخرِ شاید

فقط یک لحظه یک لبخند

تموم شد وقتِ رویاها

نشد دلواپسی هامو

بذارم واسه فرداها

نبودی شبچراغ امّا

من اینطور باورت کردم

توو شب راهمو گم کردم

نتونستم که برگردم

ازین بغضِ فرو خوردست

نفس تو سینه زندونی

صِدام تکرارِ اندوهِ

پُر از نتهای بارونی

هنوز بیادتم امّا

تمومه ماجرا این نیست

توو این ویرونه ی پُر درد

کسی دنبالِ تسکین نیست