Karma

دستت را دادی راز‌هایم را شریکی

شبم را ساختی در اغوشم آرمیدی

روحت را ساقی در من که دمیدی

هوشم را بردی حتی نفهمیدی

خورشید شبم را بردار (پگاه را بیار)

خسته‌ام وقتشه برم (با پای خودم)

شب تا صبح بیدار تو فکرم (پس هنوز زنده ام)

بی‌ اختیار روی موجِ یک دریا..

باز هم یک کارما

چندتا اتفاق چندتا انتخاب می‌شه زندگی‌ِ ما

باور‌های ما زاده ی تلقین ها

گر چیزی تو را نکشته، گذاشته یک جایِ پا

خورشید شبم را بردار (پگاه را بیار)

خسته‌ام وقتشه برم (با پای خودم)

شب تا صبح بیدار تو فکرم (پس هنوز زنده ام)

بی‌ اختیار روی موجِ یک دریا..

باز هم یک کارما

باز هم یک کارما