Khial Kon

شاید که عشق این حسه

که تو آبی و من آتش

یا شاید توی موهاته

که تا خواستم برام بافتیش

شاید که اون روزی که بازو پیش دوستات منو بردی

یا شاید اولین بار که با همدیگه غصه خوردیم

خیال کن که اینا یه روز واقعی شه

خیالش که اینه پس اون روز چی میشه

من از فکرش حتی یکم نیمه مستم

که دستاتو بی ترس بگیرم تو دستم

خیال کن دست تو دستم بدون ترس تو شهری

خیال کن زندگی خوبه نه ترسی هست نه قهری

نگو اینا همش فکرن

نگو اینا فقط رویان

میخندیم از ته دل ما یه روز خوب تو تهران

خیال کن که اینا یه روز واقعی شه

خیالش که اینه پس اون روز چی میشه

من از فکرش حتی یکم نیمه مستم

که دستاتو بی ترس بگیرم تو دستم