Siyah Sefid

رفتنت یک لحظه بود و رنگ دنیایم پرید

روزگارم شد سیاه و جمله موهایم سفید

این سیاهی و سفیدی مانده تنها بعد تو

رنگهایم شد همین خاکستری ها بعد تو

روز دیدارت نه با پا، بلکه با سَر می دَوَم

در هوای عشق تو، آن روز با پَر می پَرَم

اشکهای شوقم از دیدار تو مانند رود

شوید از سیمای من خاکسترِ دوری و دود

رفته ای، قلبم شده همچون زمینی سوخته

حاصلش خاکسترِ سردی که رویَم ریخته

کاش برگردد هوایت، کاش برگردی زِ راه

رنگِ رویاها نشیند جای کابوس سیاه

روز دیدارت نه با پا، بلکه با سَر می دَوَم

در هوای عشق تو، آن روز با پَر می پَرَم

اشکهای شوقم از دیدار تو مانند رود

شوید از سیمای من خاکسترِ دوری و دود