Shabhaye Tekrari

منم یک شهر بی عابر ، منم یک راه بی مقصد

دلم ، دردای عالم رو ، دلم دنیا به فالم زد

تموم جاده ها تاریک ، تموم کوچه ها بن بست

ببین دستام چقد سرد و ، ببین پاهام چقد خستست

یعنی این رسم دنیا بود ، به هیچ آتیش زدن مارو

خدا دلگیرم از دستت ، ببین رسمای دنیا رو

ازم دلگیر نشو اما ، دیگه نای شکستن نیست

بزن تیر خلاصم رو ، دیگه ترسی ز مردن نیست

دیگه نایی واسه من نیست ...

تو این شب های تکراری ، عجب مهتاب زیبایی

تو این شهر پر از عاشق ، دلم تنهای تنهایی

داری دق میکنی اینجا ، داری هر روز میمیری

چرا هرچی که میباری ، دلم آروم نمیگیری

یعنی این رسم دنیا بود ، خدا دلگیرم از دستت

یعنی این رسم دنیا بود ، به هیچ آتیش زدن مارو

خدا دلگیرم از دستت ، ببین رسمای دنیا رو