Mese Tehran (Ft Imanemun)

دقیقا کجای این چرخ و فلکیم

اون روزا دوره زیاد

با دوستام توی ایران

حالا اون سر دنیا توو جیبام پول سیاه

دوباره مونده بیدار

صداش توی خونه میاد

اَ پایین داد میزنه

پَ کجا مونده جیدال

میرم پایین تویه خونه پُر آدم

خوب میدونن نیستم من اون سوبرا من

میریزمو باز میپاچم باز امشبم دور ماهم

تو آیینه تصویرم میگه

بلیطت برده بازم

سلطان بد عادتی

دوباره چند تا خط میره بالا

دوباره برا من ریخت

دوباره سلامتی

ولی اصلا سلامت نی رژیمم

میکشه دردا امشب

دوباره فردا ردیم

دوباره شب و منو خاطراتو تکرار

دوباره عینک تیره میره رو چشماش

دوباره میگه بلند هرچی کرده احساس

دوباره مریضن این شعرا مثل تهران

دوباره مریضن این شعرا مثل تهران

دوباره مریضن این شعرا مثل تهران

یادمه ۵ ساله پیش

تو سرم

بودش تنها یه چیز

یه سال بعدش

اون بودش تنها رفیقم

اون شدش تنها رفیقم

اون شدش تنها رفیقم

اون شدش تنها رفیق

میگذرن ثانیه ها

زندگی‌ جاری باز

روزا میان و میرن

ما سوار قافیه ها

نگاهم رو به جلو

به گذشته

میندازم گاهی نگاه

از دیروز مطمئن ترم

این بعضی‌ بازی بازی ماست

گذشت چه سالی‌ به ما

گاهی وقتها حس می‌کنم خوابیم انگار

نمی‌خوام پاشیم بجاش

چشامو میبندمو

باز دوباره پا میری گاز

از رسالت تا اجرا صف

تو کسافتو حسادت

پابه پا هم تو رفاقت

آره تا تش

خائنا ترس

دنبال رویای ممنوع در دنیا

میترسن از ما کل گلشون و گرگاش

تو نگامو هراسی نیست تو دستم جفت آس

سلاحم قلمم سرمایم پشت کار

باز یکی‌ برا من ریخت

این یکی‌ سلامتی‌ برادری

که گذشت برا من G

دوباره شب و منو خاطراتو تکرار

دوباره عینک تیره میره رو چشماش

دوباره میگه بلند هرچی کرده احساس

دوباره مریضن این شعرا مثل تهران

دوباره مریضن این شعرا مثل تهران

دوباره مریضن این شعرا مثل تهران