Bachegia

من دلم به چی‌ خوش بود

به شب عید و هزاری نوو

ببینم دست کناریمو

تموم شه هر کلاسیو

خط کش جاش رو دستم موند

کاش ورزش باشه هر زنگ

مدادا تو جعبه باشه چند رنگ

کنیم دنیارو نقاشی و

توش تو مال من باشی و

او او او او

زود رفت عشق اون بچگیا

اون روزا مثلشون نه نمیاد

نه نمیاد نه نمیاد

مامان ببخش اگه انضباطم بودش بدترین

اگه اخراجم کردن هرچی‌ باهاشون حرف زدی

ببخش اگه رو گوشیم خط بود بم چند بار زنگ زدی

مامان کاش میشد باز به اون خونه برگردیم

که تابستوناش نباید زود صبحا پاشد

بعدم تو کوچه توپ دولایه با ۲ تا آجر

زمستونم دم پنجره منتظر برف که

انقدر بشینه که فردا نشه بره مدرسه

مامان ببخش که آوردم اشکاتو در

اگه نیومدم خونه بعضی‌ شبارو من

کاش بودی هنوز نگران فردامو درس

موند حسرتشو چه زود الان اَ ما گذشت

هنوزم جایی جز زیر پای تو نیست بهشت

منم همون پسرت یک اردیبهشت

که الان دیگه هر جا میره روش کلی‌ چشه

مثل نقاشیش تو بچگیا گل میکشه

دلمون به چی‌ خوش بود

به قصه‌های بابایی و

به خوابای با لالایی مامانی و

من دلم به چی‌ خوش بود

به شب عید و هزاری نوو

ببینم دست کناریمو

تموم شه هر کلاسیو

خط کش جاش رو دستم موند

کاش ورزش باشه هر زنگ

مدادا تو جعبه باشه چند رنگ

کنیم دنیارو نقاشی و

توش تو مال من باشیو

او او او او

زود رفت عشق اون بچگیا

اون روزا مثلشون نه نمیاد

نه نمیاد نه نمیاد

از بچگیم دیدیم ما هرچی‌

میگفتن میری آخر

شدم دیدی آخر کی‌

بگو دیدی یا نه

از بچگیم چیزی یادم نیست

نه چیزی یادم

از بچگیم چیزی یادم نیست

چیزی یادم نه چیزی یادم

جز چند تا رفیق که خواستن هرچی‌ خوبه برام

گذاشتن هر جوره مرام وقتی‌ آرتا خونه نداشت

سلامتی‌ اون که مینوشت اسممو توی بدا

مینداختنم بیرون تکست مینوشتم یه گوشه حیاط

الان تنها دغدغم اینه که پول دراد

داشِت حتی وقتی‌ خوابه

بازم میاد سود براش

نمیرسی اینجا که ما وایسادیم بدون تلاش

من نوک قلم تو تهش کوی فراز

منو نترسون اگه یه روز تنها بشم

چند ساله قبل بودیم چند تا پسر

تو عکسای هم بودیم هم پایه هم

همسایه هم بودیم اما یه شب

با همه لج کردم نکرد صبر واسه من

نه یه نفر تنها یه نخ سیگار

دم در مکس همه رفتن

شد کج راه من چون بی‌ معرفتن

چون بی‌ معرفتن

دلمون به چی‌ خوش بود

او او او او

دلمون به چی‌ خوش بود