Lalaee

لالایی کن که غربت نارفیقه

بلاتکلیفی ام دردی عمیقه

تهِ این ناکجاآبادِ بی خیر

یه آزادیِ روی لبِ تیغه

لالایی کن که فردا دلخوشی هات

جلو چشمِ کسی گریه اش نگیره

لالایی کن دلم آروم بگیری

دعا کن بغضِ تنهایی بمیره

(دلم اِی دادِ بی داد اِی دلِ من

بریدی از تمومِ دارِ دنیا

میدونم مثلِ من آواره هستی

توام با من شدی تنهای تنها)

تمومِ فکر و ذکرِ آسمونم

به اینه که یه رنگِ دیگه ای شه

نمی دونه دلم هر جایی باشه

سیاهی تنها رنگِ زندگیشه

لالایی کن لالایی کن که هرشب

به تنهایی دچاری نازنینم

حواسم هست کابوسی نبینی

حواسم هست دستاتو بگیرم