Ghorbat

اونی که قصدِ سفر داشت ، داره میره تا همیشه

خودشو آماده کرده ، ولی باورش نمیشه

با یه تصمیمِ بزرگی ،دل از این حوالی کَنده

به خودش یه قولی داده ، بره دیگه بر نگرده

(من و تو هم جنسِ اونیم ، ما دوتا هم یه غریب ایم

توی آزادیِ غربت ،یه اسیرِ ناگزیریم

با عذابِ دوری از عشق، ما یه عمره کینه داریم

پای برگشتن نمونده ، که غمی توو سینه داریم )

اونی که برای عشق اش، دست به هر خطایی میزد

با تمومِ ناامیدی ، خودشو ناآشنا کرد

از شلوغی های شهرو ، از نگاهِ آدما رفت

غرقِ دل شکستگی شد ، یه تنه بی سرپناه رفت.