Parvaz Mamnoo

دستامو گم نکن تنها رفتن ساده نیست

مثل من هیچکسی تو هراس جاده نیست

توی عطرت شب می میره

کوچه ها رو مه می گیره

منو محکوم قفس کن اما گلهامو نسوزون

من به یاد بغض چشمات گم شدم تو مشت بارون

منو محکوم قفس کن من ازت جدا نمیشم

من شبیه آسمونم پشت میله جا نمیشم

پرواز ممنوعه، مهتاب می باره، من با تو غریبم

چشمام خشکیدن، دستام جون میدن، ای ماه نجیبم

تو کجایی که ببینی هنوزم زنجیر اشکم

مثل خون روی دستام تو خودم دارم می خشکم

نه شبو از تو گرفتم نه به مرز تو رسیدم

من فقط اینهمه دیوار دور دنیای تو چیدم