Booye Eshgh (Saaz Va Avaz)

چه خوش است بوی عشق از نفس نیازمندان

دل از انتظار خونین، دهن از امید خندان

نظری مباح کردند و هزار خون معطر

دل عارفان ببردند و قرار هوشمندان

اگرم نمی پسندی ، مدهم به دست دشمن

که من از تو برنگردم به جفای ناپسندان

اگر از کمند عشقت برهم، کجا گریزم؟

که خلاص بی تو بند است و حیات بی تو زندان

نفسی بیا و بنشین، سخنی بگوی و بشنو

که قیامت است چندین، سخن از دهان چندان