Har Saal

بعید می دونم از این قالب درام

خیلی وقته دیگه شده جسمم کرخت

از روزی که سرنوشت اون و از من گرفت

چرا باید شاد باشم روز تولدم

وقتی اَ عالم و آدم پُره تنفرم

چرا وقتی می میرن آدما تو راه پول

من فکر می کنم که میاد روزای خوب

چقد بیخودی یه زمانی من خوشبین بودم

یجور امید داشتم انگاری خورشید بودم هع...

-----

چقدر تغییر کردم و نیستم خودم

چقدر آرزو داشتم تا بیست و رد کنم

ولی الان حتا نمی دونم چند سالمه

اما یه جور پیر شدم انگا صد سالمه

می خوام شاد باشم ولی انگا کار من نیس

حس می کنم دنیا دیگه جای من نیس

وقتی نمی تونم دروغ بگم به خودم من

طبیعیه خلوته که دورم نه؟ هع

چین و چروک‌های صورت و ببین

همه پیر شدیم رفیق

اما بدون رسیدن به حقمون

نه این زندگی نبود سهممون

راستش ندارم طاقت پیر شدن

وقتی الانشم از زندگی سیر شدم

من فقط به یه چی فکر می کنم خونوادم

چون بخاطر اوناس هرازگاهی خوبه حالم

ولی ببخشید اگه نیستم توی جمعتون

با نبودنام خط انداختم روی قلبتون

همش حس می کنم باید باشه خلوت دورم

تا که بتونم با خودم خلوت کنم...

-----

خسته تر از لفظ خسته

دارم با یه دنیا می جنگم با دست بسته

ولی کافیه هر چی به این دنیا باج دادم

به یه تنهایی عمیق تر احتیاج دارم

تا که غرق بشم توی افکار خودم

تا که یادم بره همه افراد دورم

ولی به خودم میام دورم کلی آدم

که پُشت سرم من و هُل می دادن

می گن کافیه آرزو شمع و فوت کن

بخند و از همه غم و دور کن

منم می خندم فوت می شه شمع امثالم

ولی خیلی وقته که مُرده همه احساسم

همه شادن و اونیکه غمگینه منم

اونکه همیشه اَ جمع در می ره منم

من همیشه مسیرام و تنها می رم

چون عاشق یه چی‌ام، تنهایی‌ام...