Niaz

این جان من بسته به جان تو و دست های نیازی که بسوی تو دراز است و

این حسی که من دارم تو دانی از این عشق گذاری نتوان برد و محال است و

این عشق نیاز است و نیاز است و

سوی تو نماز است و نیاز است و

داراییم از دست دل است، دست به دستم بنه ای ماه کمند سرو بلندم

ای شاخ امید رهایی منو با اهل جهان بی تو مدارا نتوانم

این عشق نیاز است و نیاز است و

ای عشق به داد من دیوانه برس

کاسه ی صبرم به سر آمد شده لبریز

ای دوست جهان تیزوغم انگیز شد از پیش

دگر این وضع تحمل نتوانم

این عشق نیاز است و نیاز است و

ای عشق اگر زخمه بر من و جانم گله ای از من دیوانه نبینی

ای شمع بسوزان و بگریان که شکایت زنگاه و دل پروانه نبینی

این عشق نیاز است و نیاز است و

سوی تو نماز است و نیاز است و

ای عشق به داد من دیوانه برس