Mano Vel Nakonia

آخر پروانه تویه مشتم‌ مرد

منو ول‌ نکنیا

تنمو به آدمکا ‌نسپریا

خاطرات بدمونو نشمریا

تویه خونه خودتو باز حبس کنی بام

الان هرجا میرم

هی میرم تویه خودم تاریکم

دیدی بام چیکار کردی بازیگر

چرا هیچوقت نمیشه راضیت کرد

یجوری به تار مو بندم

نمیدونم بترسم یا باید بخندم

گله داره چند وقته این آسمون از من

که نمیرسم شاید به آرزوم اصلا

گفتم با همیم خوبه

دنبال بهونه بودیم فقط تا نریم خونه

گفتم چشمات کل مسیر قلبم راهم میدونه

ولی رفتی یه شبِ شدش این آدم دیوونه

چقدر بهت گفتم حرفهای دلتو بریز وسط

همه اون خاطرات خوبمونُ که نیست بَسَم

هرچی تو بخوای همونه، هر چی تو میگی‌ قبول

فقط یه خواهش، فقط می خوام یه چیزی ازت

منو ول‌ نکنیا

تنمو به آدمکا ‌نسپریا

خاطرات بدمونو نشمریا

تویه خونه خودتو باز حبس کنی بام

الان هرجا میرم

هی میرم تویه خودم تاریکم

دیدی بام چیکار کردی بازیگر

چرا هیچوقت نمیشه راضیت کرد