Mano Vel Nakonia

آخر پروانه توی مشتم‌ مرد

منو ول‌نکنیا

تنمو به آدمکا ‌نسپریا

خاطرات بدمونو نشمریا

توی خونه خودتو باز حبس کنی بام

الان هرجا میرم

هی میرم توی‌ خودم تاریکم

دیدی بام چیکار کردی بازیگر

چرا هیچوقت نمیشه راضیت کرد

یجوری به تار مو بندم

نمیدونم بترسم یا باید بخندم

گله داره چند وقته این آسمون از من

که نمیرسم شاید به آرزوم اصلا

گفتم با همیم خوبه

دنبال بهونه بودیم فقط تا نریم خونه

گفتم چشمهات خود مقصد ، قلبم راهم میدونه

ولی رفتی یه شبِ شدش این آدم دیوونه

چقدر بهت گفتم حرفهای دلتو بریز وسط

همه اون خاطرات خوبمونُ که نیست بَسَم

هرچی تو بخوای همونه، هر چی تو میگی‌ قبول

فقط یه خواهش، فقط می خوام یه چیزی ازت

منو ول‌نکنیا

تنمو به آدمکا ‌نسپریا

خاطرات بدمونو نشمریا

توی خونه خودتو باز حبس کنی بام

الان هرجا میرم

هی میرم توی‌ خودم تاریکم

دیدی بام چیکار کردی بازیگر

چرا هیچوقت نمیشه راضیت کرد