Manzomeh

علنا نی غمی، همه جا بهشت عدنه وقتی تو پیشمی

بی منطق تا صبح میسُرایم برات منظومه

چون میدونی واده عشق از واده عقل دوره

انگار کل زندگیم رو بی تو بودم توو خواب

عاشقم وقتی که داره میرقصه موهات توو باد

با سحابی های توو چشم هات راه رو بلدیم

بی شک چون عین مولانا توو مردمکت فلکی دیدم

به نقل از حافظ خراب از فریب چشم جادویت

من و باد صبا مسکین از افسون بوی گیسویت

ای در دل من میل و تمنا همه تو

من در سر من مایه سودا همه تو

هر چند به روزگار در می نگرم

امروز همه تویی و فردا همه تو

میخواستم بکنم واست کن همه کوه ها رو فرهاد

بیخیال من نمیرسید زورم به هر حال

انگار منتظر بود یه گوشه و دست نگه داشت

تا از راه برسم با اسب تک شاخ و ترنم خوش و

بدن خوش فرم و هنرهام که سرازیر از هر انگشت

میدونی یه جا زده شدم من از تازیدن

افتادم توو دام عشق ولی خودم راضی ام

با این که گزارش نمیخوای خودم رک بهت میگم

چیکار میکنم واس خودم شدم مخبر

منی که از درون پیرم هر شب رو با ذوق

عین جوونی ها بهت تکست میدم تا صبح

اصلا مهم نیست که بگذره دورمون چی

چون ما قهرمان قصه خودمونیم

پس از چندین شکیبایی شبی من پهلوتم

که شمع دیده برافروزیم در مهراب ابرویت

ای در دل من میل و تمنا همه تو

من در سر من مایه سودا همه تو

هر چند به روزگار در می نگرم

امروز همه تویی و فردا همه تو