Autobahn

من از شبای بی تو میترسم

از هر مسیری که ازت دوره

اسمت کجا میمیره رو لبهام

بارون کجا این بغضو میشوره

انقدر میرم تا تو برگردی

لبریزم از هذیون و تب بی تو

گم میشمو فکر تو میمونه

تو این اتوبانهای شب بی تو

رد میشم از موسیقی و گریه

از این خروجی ها... حکیم... همت...

این ضربه روی سیم آخر بود

روی ترک های شب و طاقت

آواز میخونم هوا صافه

آواز میخونم... شب آرومه

از یادگار تو همین مونده

بغضی که تو چشمام معلومه...