Farda

یه جغد تنها رو دیوار شب می ‏شینه

از اونجا همیشه همه جا رو می ‏بینه

جغده تو فکر پریدن از رو دیواره

تو خواب و رویا هاش همینو می‏ بینه

قصّه ‏اش خیلی درازه، پر از سوز و گدازه

حتّی تو رویاهاش هم، به سایه‏ ها می ‏بازه

حالا فکر کن جغده عاشق دریا شده

از شوق دیدنش دو تا چشاش وا شده

حالا فکر کن جغده هی می‏ خواد پر وا کنه

تا می یاد بپره می ‏بینه فردا شده

جغده رو دیوارا می ‏مونه تا همیشه

شعر دریاها رو می‏ خونه تا همیشه

جغده می‏ دونه فردا یه تکرار تلخه

امّا باز منتظر می ‏مونه تا همیشه