Zan

یکی که شبیه خودم باشه و

نه از من زیاد و نه کم باشه و

یکی که جهانش شبیه منه

فقط فرقمون اینه که اون زنه

یه زن که مثه مرد درکم کنه

که دردای مردونه‌ مُ کم کنه

یه زن که کتونی بپوشه هنوز

که یه دختر ساده تووشه هنوز

که توو نوجوونی براش پیر شم

واسش یه محلُّ بریزم به هم

یه زن که عروسی بگیرم براش

بدهکار شم واسه‌ ی خنده‌ هاش

که سیگارُ با هم بذاریم کنار

واسه بچّه‌ هامون بچسبیم به کار

یه زن که به پای خودم پیر شه

که با لقمه نونی باهام سیر شه

یه زن که جوون‌ تر باشه از خودم

که توو دامنِ اون یه روز جون بدم