Mano To

من باهارم تو زمین

من زمینم تو درخت

من درختم تو باهار

ناز ِ انگشتای بارون ِ تو باغم می‌کنه

میونِ جنگلا تاقم می‌کنه

تو بزرگی مثِ شب

اگه مهتاب باشه یا نه

تو بزرگی مثِ شب

خودِ مهتابی تو اصلا

خود ِ مهتابی تو

تازه، وقتی بره مهتاب و هنوز

شبِ تنها باید

راهِ دوری ‌رو بره تا دَم ِ دروازه‌ی روز

مث ِ شب گود و بزرگی مثل شب

مث ِ شب گود و بزرگی مثل شب