Zang Nazan

یکی بود که پات مینشست،

تو براش بودی نفس،

یکی که با همه بدیهات

یه تار موت رو نمی‌کرد با دنیا عوض،

حالا چیشد که ما بده شدیم،

انگشت نمای همه شدیم،

انقد که تو دورم زدی از عالم و آدم زده شدیم،

بم زنگ نزن زنگ نزن، حوصله زنگاتو ندارم،

من تورو از این به بعد هرجا دیدم نه به جا نمیارم.

منکه کم نبودم پایت،

دیدی کم نزاشتم واست،

من باتو خود خودم بودم،

ولی تو بودی صفر یا صد،

حالا چیشد که ما بده شدیم،

انگشت نمای همه شدیم،

انقدر که تو دورم زدی از عالم و آدم زده شدیم،

بم زنگ نزن زنگ نزن، حوصله زنگاتو ندارم،