Naameh

این رابطه تهش بی‌ریخته

این‌بار جدیه تنبیه نیست که

این‌دفعه فرق داره با همیشه

با کمال میل میرم من از پیشت

نمی‌ذارم حتی یادگاری واسه‌ات

روزگارت از این تاریک‌تر هم میشه

زندگی گذاشته رو رگم کاترش رو

اون‌که می‌خواستم رفت و یه خاطره شد

همه می‌دونستن چقدر می‌خوام خاطرش رو

لعنت به اون قلبی که عاشقت شد

اون قلبی که عاشقت شد

قلبی که عاشقت شد

رفتی و کنار نیومدم باهاش زدم کنار کلا

یه نامه رو میزه که خوندم و جا خوردم

نمی‌شم آروم اصلا حال دلم خوش نیست

خوندمش هزار بار و تو جمله‌ها مُردم

خِرَم رو گرفته بوی عطرت

بی تو موندن توی این خونه سخته

یه مشت اسیرن که می‌کشن من رو

تو مغزمن مثل خون لخته

رفتی و شکستیم گذشته آب از سرم

من دیگه سوختم راه میره خاکسترم

شلاقم می‌زنن خاطره‌هات

یه نامه رو میزه که خراب شده رو سرم

یه نامه رو میزه

که می‌کنه بدجوری حالمو بد

یه ساله سعی کردم نگهش دارم و

اون‌جا زد و رفت

یه قاب عکسه که تو دستم دستته

رو لبم خنده هست

دیگه فرق نداره هیچی برام

فقط میرم جاده رو