Fereshte

هر یه تار مو که کم شه از سرت یه روز از عمر جهان کم میشه

تو فرشته ای توی قرنی که توش داره قحطی آدم میشه

تکیه کن به باور زندگی فاتح مغرور این نبرد باش

ما فقط حرف می زنیم بعد هیچ تو خودت با خستگیت هم درد باش

ما تظاهر می کنیم تو درک کن ممکنه بدتر از اینا شیم

چشاتو ببند رویاتو بکش ما فقط آه میتونیم بکشیم

همه پروانه ها گرگ شدن تو همون پیله بمونی بد نیست

مثه مرداب شده این دریا چونکه اصلا فکر جذر و مد نیست

افتخار کن به خودت فرشته جان چونکه درد داشتن لیاقت می خواد

یوسفی که تو چاه افتادی تو عزیز می شی کمی طاقت می خواد

زندگی ما رو مثه سنگ کرده بت شدیم چی ما رو بی تاب میکنه

ازخودم خیلی می ترسم چونکه دل سنگ هم نگات آب میکنه

ما تظاهر می کنیم تو درک کن ممکنه بدتر از اینا شیم

چشاتو ببند رویاتو بکش ما فقط آه میتونیم بکشیم

همه پروانه ها گرگ شدن تو همون پیله بمونی بد نیست

مثه مرداب شده این دریا چونکه اصلا فکر جذر و مد نیست