Nimeye Penhan

تو دنیایی که هیچی سر جاش نیست کدوم منطق تو رو از من جدا کرد

تقاص چی رو پس میدم که تقدیر من و به دوری از تو مبتلا کرد

جای خالیت بهم نزدیکه و من به این دوری هنوز عادت نکردم

تو این فاصله ها مردم ولی باز دارم دنبال زندگیم می گردم

تحمل کردن این جای خالی داره هر روز بیشتر سخت میشه

همونجایی که من از دست رفتم یکی دیگه داره خوشبخت میشه

تو ناخواسته تو سخترین شرایط منو دیونه وارآروم کردی

تموم سهم من از عشق بودی منو از سهم من محروم کردی

چرا... نیمهء پنهونم، نذاشتی تو رو یک لحظه از خودم بدونم

تو خیلی زود قضاوت کردی تا من همیشه متهم باقی بمونم

تحمل کردن این جای خالی داره هر روز بیشتر سخت میشه

همونجایی که من از دست رفتم یکی دیگه داره خوشبخت میشه

یکی دیگه داره خوشبخت میشه(3)