Age Bekhandi

تو شراره های چشمات یه ستاره می درخشه

که به غربت وجودم نور زندگی میبخشه

دست تو بارون عشقه به روی کویر دستام

با تو خوشبختم و انگار مالک تموم دنیام

اگه یک لحظه بخندی میتونم از شب رها شم

میتونم به آسمونت شعله ی خورشید بپاشم

اگه یک لحظه بخندی تا به اوج ابرا میرم

قصری از رویا میسازم ماهو توو مشتم میگیرم

بین ما اگه جهانی فاصله باشه میتونم

کوها رو از هم بپاشم ، دریاها رو بسوزونم

تو به من میرسی و من سراپا شوق و آتیشم

تورو میمینم و دیگه تلخ و طوفانی نمیشم