Nemidunan

وای از اون شبی که صبح نمیشه

از اون غمی که میمونه همیشه

وای از اون که خیلی دوسش داری

اما نمیتونی به روش بیاری

وای از اینکه قدرتو ندونن

بیان بگن میمونن و نمونن

وای از اون که خیلی دوست داره

اما باید بره تنهات بذاره

حال و هواتو نه نه تنهاییاتو نه نه

درد و غماتو نه نمیدونن

غم صداتو نه نه تنهاییاتو نه نه

حال و هواتو نه نه نمیدونن

وای از اون روزی که میدونی و

میخوای بری اما نمیتونی و

دیر شده بسته تموم راها

خسته شدی از خودت و نگاها

وای از آدما و قصه هاشون

وای از عمری که سوزوندی پاشون

عادتشونه که تو رو برونن

وقت خوشی تو رو خودی ندونن