Ghorbone Maste Negahet

توی باغچه ی نگاهم، پر گریه پر آهم

کاشکی بودی و میدیدی همه ی گلاشو چیدی

تموم روزای هفته که پر غم شده رفته

منو گلدونت میشینیم فقط عکساتو میبینیم

روز پنجشنبه دوباره، وعده ی دیدن یاره

روی سنگ سردی از غم میریزه اشکای خستم

تا که قاصدک دوباره خبری ازت بیاره

با یه دسته گل ارزون پیشتم من زیر بارون

قربون مست نگاهت، قربون چشمای ماهت

قربون گرمیه دستات، صدای آروم پاهات

چرا بارونو ندیدی، رفتن جونو ندیدی

خستگی هامو ندیدی، چرا اشکامو ندیدی

مگه این دنیا چقدر بود، بدیاش چندتا سبد بود

تو که تنهام نمیذاشتی، توی غمهام نمیذاشتی

گفتی با دو تا ستاره میشه آسمون بباره

منم و گریه ی بارون، غربت خیس خیابون

روز پنجشنبه دوباره، وعده ی دیدن یاره

روی سنگ سردی از غم میریزه اشکای خستم

تا که قاصدک دوباره خبری ازت بیاره

با یه دسته گل ارزون پیشتم من زیر بارون

قربون مست نگاهت