Matarsak

خیلی‌ وقت تکُ تنهام توی باغی‌ از ترانه

منتظر واسه یه خوبی‌ یه رفیق بی‌ بهانه

توی دنیای پر از گل واسه عالمی غریبم

میونه این همه خوبی‌ این منم که بی‌ نصیبم

روزگاری زیر بارون روزگاری بیقرارم

جز یه لحظه مهربونی دیگه خواسته‌ای ندارم

تو کنار من بشینی‌ دل خستمو ببینی‌

بیای از تو باغ قصه م یه شکوفه ای بچینی

منم اون مترسکی که شدم عاشق کلاغا

واسه من ابد بریدن میونِ حصارِ باغ آ

آخه این صورت زشتُ کی‌ به من داده خدایا

آدما رو دوست ندارم عاشق شمام کلاغا

با تو این پالتوی کهنه مثل ابریشم لطیفِ

تن پوشالی سردم مثل خواب گل ظریفِ

می‌دونم ازم میترسین من با این چشمای خسته

چه جوری به دست بیارم دلتو با دست بسته

من با این لباس کهنه صورت زمختُ زشتم

خیلی‌ وقت تکُ تنهام آره اینه سرنوشتم

ای پرنده‌های غمگین از چشای من نترسید

آدما گریه مو دیدن برین از اونا بپرسید