Bi Sarzamin (New Version)

از فالِ من تا خواب چشمات ،

ابری و رَعد

کابوسِ من گردابِ چشمات

از این به بعد

دیوارِ درد بی پرده هر شب ، هم خوابمه

حسی که برمیگرده هر شب ، تنها غمه

اون خاطرات تقویمِ ما شد ، از روزگار

هیچوقت نگفتم اشتباه شد ، حتی یه بار

میلادِ ما توو جشنِ بارون ، کی یادشه ؟

کی باورش میشد برامون ، عادی بشه

من ، آرزو نکرده شمع ها رو فوت کردم

نگفته هام کم نیست ، اگه سکوت کردم

من ، موجِ عشقم اما پایانِ موج خاکه

وقتی سیاهه فالم ، خرابه حال و آینده

ندیده ترسناکه

میسوزم و این سوزِ پائیز میسازتم

هم جنسمه هر روزِ پائیز پُر طاقتم

میرم ولی پایِ پیاده ، تنهاترین

تقدیرِ من تعریفِ باده ، بی سرزمین