Mosafere Paeizi

یه پاییز ِ دیگه بازم تو راهه بازم چشام به راه ِ تو سیاهه

گفتی عشقِ بهار جدایی داره

گفتی خزون که شد میای دوباره

خزون غرورِ ابرا رو شکسته زمین پر شده از برگهایِ خسته

ولی قلبای ِ یادگاریِ ما

رو سینه ی درختِ غم نشسته.

برگرد ...

تنم دوباره با عشقِ تو تب کرد

بازم نبودنت

حالم و بد کرد

برگرد

برگرد ...

تنم دوباره با عشقِ تو تب کرد

بازم نبودنت

حالم و بد کرد

برگرد

همه سهمِ من از خزون همینه بشینم روز و شب به انتظارت

همه ترسم از اینه مثلِ هر سال

فراموشت بشه قول و قرارت