Khodamam o Khodam

اااااااه

به به چه چه الکی برای چی وقتی دریا موجای سرشو تراشید

به دل میگیری میکنی یه روزی تلافی شاید بهتره یه موقع با یه سری نباشی

نمیدونم که چی میکنه این حالمو خوب

کی منو کرد توو قفسو و بالمو دوخت

من سوختم تا ساختم با بد و خوب

کاش دنیا یه روز به کام ما بدا بود

همیشه دل منم حقیقتو میخواد مثل خیلیا منه خاک کویرمو بیاب

خیلی وقتا این حرفای الکی فکرای لعنتی روح منو میگاد

وایسا یکمی آروم تر وایسا که من جا موندم

وایسا که هنوز جون داره تنم پس ریشه میکنم توو دل واموندت

دیگه نمیکشه مغزم بخوام بپرسم ناراحتی از من چرا

کی اومد کی رفت شد شرمنده باز د بگو چرا ساقه‌ی خشک سهم ماست

اشتباه منه توو جایی که ماه بود من دنبال سایه با یه حال ناب بودم

حساب الکی به روی زمینی باز بود که جای باغ دنبال کاشت خار بودم

من که دیگه خودمم و خودم

بلند میشه صدام یه وقتا برا خودم

نگو بریدی که من خودم خسته تر از توام

آروم میشم توو سر شبا با دو نخ

عیب نداره بگو رفتیم ما از پیشت

بالاخره یه روزی نوبت مام میشه

میشه یه روز که دل کویر ما ابری شه

عکسای سیاه سفید ما رنگی شه

باز میکنم این سر گره رو به جا سیخ به دریا میزنم دلمو

میکنم کم گله رو به خودم میگم صبر کن و دیگه خسته نشو

با هر سنگی که خوردی شکسته نشو

دیگه هر عددی اومد تو بازی کن با تاس

اگه شانس مال اونا باشه خدا مال ماهاست

جوری محکم برو که بمونه رو زمین دونه دونه جا پاهات......