Joon Panah

بی تو من کجا بمونم؟ بی تو سرخه آسمونم. بی تو رنگِ عاشقی رو از تو چشمِ کی بخونم؟

واسه لمسِ تنِ سردم دستِ گرمِ تو نیازه. بی تو قلبِ غم گرفتم جون به تاریکی میبازه.

یادته روزی که باهم رسیدیم اول جاده؟ گفتی تا آخرش هستم اگه سختیشم زیاده

با تموم آرزوها پا توی جاده گذاشتیم، دیگه راهمون یکی بود چه روزای خوبی داشتیم

حالا بی تو تک وتنها میون جاده میشینم، دست تو دستِ یه غریبه تورو تو جاده میبینم

واسه ی کدوم گناهم این عذاب قسمتِ من شد؟ واسه ی شکنجه و غم ایندفعه نوبت من شد...

واسه بی پناهیِ تو، که دلت خونه ی غم بود، جون پناهِ امن و پاکِ شونه ی من مگه کم بود؟

تا که پرواز تو نگاهت عادتِ چشمای من شد، قصّمون به سر رسید و لحظه جدا شدن شد ....

قصّمون به سر رسید و لحظه جدا شدن شد ....