Hossein

خود مست به دیدار خدا شو

سیراب شوی از بر معبود

من نیز شکستم قفسم را

هر آنچه که دلبستگی ام بود

از بند دل و جان برادر

دادم به رهش جانم و حتی

فرزند صغیر نورسم را

من تاج چه خواهم که نیرزد

تاجی که پر از نخوت و رنگ است

من در پی حق آمده بودم

بر تیغ کشانم هوسم را

گر باز بیایم به زمانت

گر باز کشانند به تیغم

تقدیم کنم جان و سرم را

تعظیم کنم دادرسم را

لبخند نیامد به لبانم

از فتنه ی گردن به جرس ها

رو ترش کنم اهل هوس را

عباس بداند عبسم را

لبخند نیامد به لبانم

از فتنه ی گردن به جرس ها

رو ترش کنم اهل هوس را

عباس بداند عبسم را

هر بار بیاید شب هجران

در گور بلرزد تن شیطان

افتاده ز چشم نور، بنگر

خود نور مزار خلصم را

آن ذبح خیالش که بریده است

اما به زمین هرزه ی خود را

این داس هرس کرد هوس را

خود آ به تماشا هرسم را