Kash Nadideh Boodamet (Shahrzad)

‎چه شبا پنجره رو بستم تا عطر یادت نره از خونه ی من

‎چه شبا که یاد تو بارون شد تا سرازیر شه از گونه ی من

‎چه شبا که با خودم جنگیدم بلکه سرنوشتمو عوض کنم

‎عشق با من متولد شده بود نمیشد سرشتمو عوض کنم

‎کاش مهرت به دلم نمینشست تا که مبتلای پاییز نشم

‎عشق من کاش ندیده بودمت تا با تنهایی گلاویز نشم

‎کاش ای کاش کنارم بودی تا ببینی که چقدر دلتنگم

‎تا ببینی که دارم به خاطرت با گذشته ی خودم میجنگم

‎حتی تا تلخترین لحظه ها هیشکی اندازه ی تو شیرین نیست

‎حتی تو شادترین لحظه ها هیچکی اندازه من غمگین نیست

‎بغض مثل رود راهی میشه و توی دریای گلو میریزه

‎بین ما سنگ ترین دیواره اما عاقبت فرو میریزه

‎کاش مهرت به دلم نمینشست تا که مبتلای پاییز نشم

‎عشق من کاش ندیده بودمت تا با تنهایی گلاویز نشم

‎کاش ای کاش کنارم بودی تا ببینی که چقدر دلتنگم

‎تا ببینی که دارم به خاطرت با گذشته ی خودم میجنگم