Parooye Bi Ghayegh

دوتا چشمام دوتا سرباز مغرورن

که مدت هاست از معشوقشون دورن

دوتا سرباز که چندتا زن تنها

توی دلشوره هاشون رخت میشورن

دوتا دستام دوتا چاقوی بی دسته

دوتا قفل بزرگ ِ دست و پا بسته

دوتا پارو دوتا پاروی بی قایق

دوتا کشتی با ده تا لنگره خسته..

گلوم خلوت ترین پس کوچه ی بن بست

سرم سرکش ترین فواره ی میدون

یه فنجون قهوه تو غمگین ترین کافه

یه عابر تو خیابونای سرگردون

چشامو بستمو وا کردمو دیدم

یکی از بال ِ بستم آسمون ساخته

یکی بختک شده افتاده رو سینم

یکی از استخونام نردبون ساخته

سرم چندتا کتاب ِ رنگ و رو رفته

یه بالون با طناب ِ از گلو پاره

یه اعدامی که اُمیدش به دنیا نیست

ولی دنیا براش جذابیت داره..