Shekast

ای که دستای عشق من بی‌ عطر تو داره

اون تنی که برای موندن گرمیه زندگی‌ میا‌‌ره

ای که مثل هوای تازه با نسیم سحر رسیدی

لحظهٔ اوج خواستم بود اون غروبی که پرّ کشیدی

چه عذابی داره گفتن به کسی‌ که ناشناسه

چه نیازی داره مردن واسه اونکه ناسپاسه

مثله آغاز سحر بود اون که با من سر به سر بود

اما وقتی‌ باورم کرد روی شاخه پرّ پرّ ام کرد

بعد از اون فاجعه انگار قصه‌ای ناگفته مندم

دفتر خواستن و بستم طلم عشقو شکستم

ای که دستای عشق من بی‌ عطر تو داره

اون تنی که برای موندن گرمیه زندگی‌ میا‌‌ره

ای که مثل هوای تازه با نسیم سحر رسیدی

لحظهٔ اوج خواستم بود اون غروبی که پرّ کشیدی

چه عذابی داره گفتن به کسی‌ که ناشناسه

چه نیازی داره مردن واسه اونکه ناسپاسه