

Song
·
3 mins 32 secs
·
Oct 17, 2010
آخر راه اومدم با روزگار گره ی کوریه که بخت منه
که تموم اتفاقای بدش شاهد زندگی سخت منه
-شاید این زخمی که از تو خوردمو از حرارتش زبونه می کشم
-یا تموم بی کسی هامو همش فقط از دست زمونه میکشم
-بگو بازم هوامو داریو مثه همه منو تنها نمی زاریو
-بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو
-بگو هستی و روی ماه تو امشب رو پشت ابرا پنهون نمیشه
-آسمون بخت تیره ی من ابری نمی مونه همیشه
-بگو بازم هوامو داریو مثه همه منو تنها نمی زاریو
-بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو
-بگو هستی و روی ماه تو امشب رو پشت ابرا پنهون نمیشه
بگو هستی و روی ماه تو امشب رو پشت ابرا پنهون نمیشه
-آسمون بخت تیره ی من ابری نمی مونه همیشه
-بگو بازم هوامو داریو مثه همه منو تنها نمی زاریو
-بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو
-بگو هستی و روی ماه تو امشب رو پشت ابرا پنهون نمیشه
-آسمون بخت تیره ی من ابری نمی مونه همیشه
-من که پشتم به خودت گرمه و باز هرچی این راه و میام نمی رسم
-نکنه دستم و ول کردی برم که به هرچی که میخوام نمی رسم
-شایدم من اشتباهی اومدم که دره بست رو وا نمی کنی
-من به این سادگی دل نمی کنم از تو که منو رها نمی کنی
-بگو بازم هوا مو داریو مثه همه منو تنها نم زاریو
-بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو
-بگو هستیو روی ماه تو امشب رو پشت ابرا پنهون نمی شه
-آسمون بخت تیره ی من ابری نمی مونه همیشه
-بگو بازم هوا مو داریو مثه همه منو تنها نم زاریو
-بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو
-بگو هستیو روی ماه تو امشب رو پشت ابرا پنهون نمی شه
-آسمون بخت تیره ی من ابری نمی مونه همیشه