Golhaye Afsordeh

ای همه گلهای از سرما کبود

خنده هاتان را که از لب ها ربود

مهر هرگز این چنین غمگین نتافت

باغ هرگز این چنین تنها نبود

روزگاری شام غمگین خزان

خوشتر از صبح بهارم مینمود

این زمان حال شما حال من است

ای همه گلهای از سرما کبود

دوستت دارم و دانم که تویی دشمن جانم

از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

غمم این است که چون ماه نو انگشت نمایی

ورنه غم نبست که در عشق تو رسوای جهانم

ای همه گلهای از سرما کبود

خنده هاتان را که از لب ها ربود

مهر هرگز این چنین غمگین نتافت

باغ هرگز این چنین تنها نبود

روزگاری شام غمگین خزان

خوشتر از صبح بهارم مینمود

این زمان حال شما حال من است

ای همه گلهای از سرما کبود