Khiyaboon (Ft Saeed IV & Pooria Bo'od)

‎با هم،واس سلامتی،سه تن

‎دوس،ناموس،وطن

‎روز بامون بدن

‎چون؛ شبو دوس دارم من

‎خوب ببین ...

‎شب به شب با قدم زدن توی

‎کوچه های شهر،شبو روز میکنم من

‎صبح به صبح با قماری و مشروب

‎جیبارو پوره پول میکنم من

‎شرط ببند با دو پیک زدن ،بگو؛

‎سلطان رپ کن ایران منم،من

‎من همش با هشت بیت رپ

‎واس سلامتی بَکسَم تا صبح نشستم

‎خوب یا بد ماها اینیم یه دونه بَگ

‎تو تنم رو سرم کلاه میمونه په

‎تا کلا نره سرم،داد بزن اسمه رپم

‎داد بزن بگو بالاس،بگو

‎زندگی اینه، خدا با ماس

‎خیابون ماله ماس، آسمون ماله ماس

‎داد بزن بگو بلاس،بگو زندگی اینه خدا با ماس

‎این دنیا ماله ماس،این روزا ماله ماس

‎داد بزن بگو بالاس،بگو زندگی اینه خدا با ماس

‎

(سعیدIV)

‎میشنوه کار مارو

‎دیده که چه لش رپ مینویسیم ها

‎هَش پیچیدیم و فرق میدیدیمو

‎مغز خیابونی ولی مارو بَگ نمیدیدی ها

‎در نمیری اَ افسر و پلیس

‎اگه کف این خیابون و کَش بریزی پاش

‎لفظ میگیری و گَنگ میشی هی

‎لابد توام ا فقرت به رپ رسیدی ها؟

‎داد میزدیم خیابون مال ماست

‎چون هیچوقت در نمیریم لاش

‎توش میمونیم و ویسکی تو بغل

‎با رویس فانتوم به تهش میرسیم ا

‎من میگوشم و پنج هم نمیدم که

‎بدبختی تو هیپ هاپ میبینی و

‎موقع رپ کردن رو بیت تف ننداز هی

‎تا پوری نگه چرا بیت باکس میرینی و

‎وقتی بی شک تو این راه بد سر کردیم

‎چون برترینیم تو تو روم بدترینی و

‎مسیرای ذهنی که بلند پروازه

‎تو خارج کشور ما خارج از زمینیم و

‎شبایی که رفته با داف تو حسش

‎من با بوم بوم بیتم و کار رو ورسه

‎وقتی صبح پا میشه خانومش iv گوش میده و

‎صدامو قورت میده لا قرص و حرصش

‎بیمار چیپ مغز با سیگار سیکتر

‎هنو میریم بالا میگوشه لا ویداش و بیگ بنگ و

‎هیتای بیشتر چون بیداره تیمم

‎تو این خیابون میسازیم یه میلاد دیگر

‎بزا هر روز و بریم به یه بی راهه بیشتر

‎اگه خدا داره هوامونو سی سال دیگه م

‎پس تو و دری وریاتو اضافه دیدم

‎که هنو پا رو گازه و ادامه میدم ها

‎

(پوریا بُعد)

‌‌‎پر حجم ریم گرفته دود

‎مثه اینا دیس لاوه کرشمه خون نیسم

‎ریزنقش ولی تاک تیکی

‎باند پیچی میشی مثه مومیایی

‎ماها سحر آمیزیم انگا لوبیاییم

‎جوجه رنگی پی غصب تخت وتاجم

‎هرکی کج کلاه کپ گذاشت

‎گوز گنده کند و گارفت

‎انقدر زندگیم شیرینه انسولین بم

‎تزریق میکنن و رپ الگوریتم

‎ماها بهتریناشیم ک غربال شدیم

‎تو نوزده بم گفتن ارباب تویی

‎آره لجن بسته انقدر بکر هوشم

‎ی کفتار پیر تو جلد کودک

‎میشی تکه گوشت رو تخت مریض خونه ی

‎چرکتون ک زده غده ریشه

‎دافت عین گوسفند دل و قلوه میده

‎میگن گاییدی حاجی انگا پارسال پیرارسال

‎دود میره پایین از چاکراه دیافراگم

‎مضمون شعرام بازتاب زیاد داشت

‎پخش میشه مغزت با شات گان دیوار باز

‎هنوزم دارم لای کارتام زیاد آس

‎میکوبم زمین تا شاه زیر قم بره

‎جا میشه جلد یکه روزنامه

‎آتش بس نیس سایم ترسید ازم