Mahe Ghalbam

با خیالت هوایت مرا تا جنون می‌کشانی

جان من بودی و جان به لب می‌رسانی

رفته ای شب گرفته تمام دلم را کجایی

مانده ام خیره به آسمان تا بیایی

ای ماه عاشق‌کش شبم دنباله‌دار است

سهم من از عشق تو تنها انتظار است

بی‌تو به تنهایی خود عادت نکردم

پشت کدام ابری که پیدایت نکردم!

ای ماه قلبم

من شب به شب در غربتم

با درد خود هم‌صحبتم

بعد از تو میگردم فقط

در کوچه‌های حسرتم

من ماندم و درد

تنها نشستم با غمت

هرشب تورا کم دارمت