Bi Neghab

یه دریای به گِل نشسته‌م

خیلی خسته‌م، کاشکی بارون بگیره

یه تنهاییِ بی‌نقابم

انتخابم، جایی جز غم نمی‌ره

یه دریای به گِل نشسته‌م

خیلی خسته‌م، کاشکی بارون بگیره

سَرم گرم دستای سرد تو بود

تنم از هوای تو سرریز شد

تا رختاتو جمع کردی، گفتم کجا؟

تو چیزی نگفتی و پاییز شد

می‌خواستی بگی مطمئنی ولی

یه جور عجیبی تَرک خورد صدات

دلت رفته بود و تنت مونده بود

نشستی، درو باز کردم برات

یه تنهاییِ بی‌نقابم

انتخابم، جایی جز غم نمی‌ره

یه دریای به گِل نشسته‌م

خیلی خسته‌م، کاشکی بارون بگیره

یه تنهاییِ بی‌نقابم

انتخابم، جایی جز غم نمی‌ره

یه دریای به گِل نشسته‌م

خیلی خسته‌م، کاشکی بارون بگیره