Labe Partgah

لب پرتگاهی ایستادم ببینم

کدوم عابر منو از دور میبینه

کدوم شهروند شتاب زده میاد و

پای درد و دلای من میشینه

لب پرتگاهی ایستادم میبینم

چقدر نزدیک و از همدیگه دوریم

چقدر اجبار داره زندگیمون

چقدر زیر فشار حرف زوریم

از این پرتگاه دور دارم میبینم

فقط میبینمو دلم میگیره

سقوط ، سقوط یعنی یه آدم نیست تو این شهر

ببینه یک نفر داره میمیره

میدونم

میدونم که شما هم بیگناهی

نمیشه زیر آوار خونه ای ساخت

نمیشه بین گرگا زندگی کرد و روزی گرگ نشد آهو رو نشناخت

لب پرتگاهی ایستادم میبینم

یه جیب خالی وجدان نمیفهمه