Nasle Khodam

من از نسل خودم نیستم نگاهارو نمیشناسم

کمی دیرم واسه امروز کمی فرق داره احساسم

همش گم میکنم راهو همش میترسم از جاده

آخه، آخه جایی ندارم من توی آغوش آینده

نمیدونی چقدر سخته همش گم باشی تو رویا

همش توی دلم میگم شاید دیر اومدم دنیا

من آوازی رو دوست دارم که بغضش تو گلو پیداست

به گوش تو قدیمی و به گوش من هنوز زیباست

ترانه های پیری که به گوش من جوون موندن

آخه از ته دل بوده هر آوازی که می‌خوندن

نمیدونی چقدر سخته همش گم باشی تو رویا

همش توی دلم میگم شاید دیر اومدم دنیا

من اون شعری رو دوست دارم که هر نقاشی می‌بینه

یه زیبایی ی پاکی که به دل همیشه می‌شینه

من اون فیلمی رو دوست دارم که خاموشه رو هر پرده

رفیقی که توی قلبم یه عمرو زندگی کرده

آخ تو نمیدونی چقدر سخته همش گم باشی تو رویا

همش توی دلم میگم شاید دیر اومدم دنیا