Pianist

رویا به رویا زندگی کردم تو خوابهای بی سرانجامت

تا هر کجا که بگی همراتم تا هرکجا که بگی میخوامت

دنیا به غیر از خنده های تو حرفی نداره واسه ی گفتن

سر به هوا که میشی میفهمم چرا هواپیماها میافتن

روزای سختی پیش رومونه من با تو اما مرد این راهم

تو قاب دوربینم بمون امشب من عاشق فیلم های کوتاهم

از پشت سر چشم هاتو میگیرم تا گرمی دستامو بشناسی

جز قلبی که دور از تو وایمیسته چی مونده از این مرد احساسی

من بغضی ام که با غم و غصش تو موج لبخند تو گم میشه

تو پشت میز من نمیشینی من کافه ایم که پلمپ میشه

تو شاید آسون بگذری اما من ول کن این ماجرا نیستم

با اینکه موسیقی نمیدونم با لمس انگشتات پیانیستم