Forough

الان که ساکتم ولی یه روز شلوغ میکنم

تو شاعری میبینمت یاد فروغ میکنم

دوباره صاف میکنم صدای ته کشیدمو

بدرقه میکنم بره پرنده ی پریدمو

دوباره ساز میزنم تورو مرور میکنم

ازت نمیگذرم ولی ازت عبور میکنم

گریه نمیکنم برات تو این غروب بی امون

وقتی دلت با رفتنه بهت نمیگم که بمون

دلم پر از شکستنه سر پرم از صدای پاست

کی میدونه کی میدونه آخر این قصه کجاست

من از پس پاهایی که میخوان برن بر نمیام

بعد تو میرم تو خودم از تو خودم در نمیام

هرچی که میره شادیه هرچی که میمونه غمه

تو آبرومی که داره میره جلو چشم همه

الان که ساکتم ولی یه روز شلوغ میکنم

تو شاعری میبینمت یاد فروغ میکنم