Esmet Ke Miad

اسمت که میاد حالم بد میشه

یه تریلی غم از روم رد میشه

مادرم میگه چته بیخودی

باز اسمش اومد دیوونه شدی

میگه چیه باز این حالت شده

خجالت بکش چهل سالت شده

میگه با خودش باز شد عین روح

زیره لب میگه این شب میره کوه

رفیقام میگن‌ بسه بیچاره

بعد پشتم میگن طفلی حق داره

پشتم از تو‌ توو مهمونی میگن

برمیگردم از گرونی میگن

اسمت که میاد همه بام بدن

انگار سره صف کتکم زدن

انگار نه انگار دیگه بزرگم

میرم بغل مادربزرگم

میرم بغلش‌ میلرزه جونم

میگه گریه کن دردت به جونم

گریه کن اگه غرقِ آتیشی