Sarnakh

تو اتاق تاریکم یه لامپ شکسته

یه دست خونی من و حالی که ابیه

غمگینم مث روزی که نمیدونی خودت چته

هزار تا سوال و جوابیای که چرته

خسته ام هم از خودم از تو و هر کی دورم

خسته ام از گذر ادمایی که میان میرن

گم شده لبخندم و حس خوب زندگی

دنبالش م یگردم و اما پیدا نمیشه انگار به این راحتی

جرقه های این سیم لخته اویزون از سققم

و رعد و برق های خشمگینی مینوازن تو مغزم

تیکه های قلبم و تنهایی شدیدم

خدایا این رسمش نیست و این حال وخیمم