Sarmast

گیسوی آشفته ت

چشم خمارآلود

دیدارت از اول

مانند رویا بود

مبهوت این تصویر

گیج و دل آشوبم

بی تو پریشانم

تا با توام خوبم

ای دل کمی آرام!

آرامِ جان اینجاست

تا هست هستی هست

دنیا به کام ماست

سرمست و سرشارم

از عشق تب دارم

هرگز نخواهی دید

دست از تو بردارم